De eerste Crackdown roept bij de meeste mensen gemixte gevoelens op. Het spel was aan de ene kant erg vermakelijk, want wie vindt het nou niet cool om als een echte superheld van flatgebouw naar flatgebouw te springen? Maar aan de andere kant was de wereld van Crackdown toch wel erg leeg, en kwam het er al gauw op neer dat je steeds weer hetzelfde moest doen: spring wat in het rond, verzamel orbs om sterker te worden en leg horden gangmembers om zodat de stad weer veilig zal zijn.


Voor het tweede deel heeft ontwikkelaar Ruffian voor een iets ander scenario gekozen. In het origineel moest jij als superagent simpelweg de gangs van de stad zien uit te roeien. In Crackdown 2 is er echter niet alleen een gang aanwezig die je het leven zuur maakt, maar word je ook geconfronteerd met een virus dat nietsvermoedende bewoners van de stad verandert in hersenloze zombies en monsters. Een onverwachte wending in het “verhaal” waar vast niet elke fan van het vorige deel enorm blij mee zal zijn.

Wat wel opvalt is dat de stad in Crackdown 2 een stuk levendiger oogt dan in het eerste deel het geval was. Bovendien heb je dus zoals gezegd niet alleen met schietgrage gangsters te maken, maar zijn er ook grote delen van de stad overspoelt met “freaks”: de zombies die ontstaan zijn door een mysterieus virus. Overdag heb je voornamelijk te maken met de gang genaamd “Cell”, maar ’s nachts nemen te freaks bezit van de straten en kan je dus maar beter maken dat je wegkomt.

Om de compleet overlopen stad wederom te redden van de ondergang zal je zowel de basissen van de Cell-gang moeten binnenvallen, als de holen moeten uitruimen waar de freaks zich overdag schuil houden. Zoals je wel kunt begrijpen is het verstandig om vooral overdag de Cell-schuilplaatsen aan te vallen wanneer de gang eropuit is, terwijl het juist midden in de nacht een goed idee is om je in een hol van de freaks te begeven. Zij zijn dan immers de straat op om zoveel mogelijk slachtoffers te maken.


Je kunt een hol van de freaks helaas niet zomaar even binnenlopen om de infectie te stoppen, maar je zal eerst een aantal krachtbronnen in de stad onder controle moeten krijgen die Cell heeft overgenomen. Wanneer deze drie krachtbronnen zijn geactiveerd ben je klaar om de bron aan te pakken. Eenmaal midden in het hol, dat vaak redelijk lastig bereikbaar is en zich ver onder de grond bevindt, moet je een apparaat beschermen dat wanneer deze volledig opgeladen is de gehele nabije freak populatie vernietigt.

Het steeds maar weer uitruimen van Cell-basissen en met freaks geïnfecteerde holen is op zich best vermakelijk, maar ook hier merk je weer duidelijk dat het spel toch hoe verder je komt een beetje in herhaling valt. Op zo’n moment is het prettig dat je er ook lekker voor kunt kiezen om op Agility-orbs te gaan jagen, die overal door de stad verspreid liggen. Op de meest onmogelijke plaatsen vind je deze power-ups, die ervoor zorgen dat je hoger en verder kunt springen wanneer je er eenmaal genoeg hebt verzameld.

Ook in Crackdown 2 blijkt het rondspringen van gebouw naar gebouw en het klim- en klauterwerk dat daarbij hoort weer erg leuk te zijn. De orbs zijn daarbij een leuke manier om je te belonen voor je acrobatische toeren. Verder zijn er ook Renegade-orbs die ervandoor gaan op het moment dat je in de buurt komt, en het is dan aan jou om te zorgen dat je ze vangt voordat ze uit zicht verdwijnen. Deze Renegade-orbs zijn er in twee varianten: één die je te voet zal moeten pakken, en één die je in een voertuig moet zien te grijpen.


Niet alleen het verzamelen van orbs, maar ook het voltooien van races, wederom te voet of in een voertuig, verhogen de vaardigheden van jouw agent. Andere vaardigheden, zoals schieten met vuurwapens of gebruiken van explosieven, train je simpelweg door de desbetreffende items veel te gebruiken. Maak je veel gebruik van je geweren, dan zie je jouw vaardigheidsniveau met vuurwapens al snel toenemen waardoor je effectiviteit daarmee sterk wordt vergroot.

En hoe meer je jouw vaardigheden verhoogt, hoe meer items je beschikbaar krijgt. Zo komen er al snel nieuwe voertuigen maar ook nieuwe wapens in het arsenaal zodra je de bijbehorende vaardigheid weer tot een hoger niveau hebt weten te tillen. Deze beloningen dragen er nog eens extra aan bij dat de speler geneigd zal zijn om alle vaardigheden keihard te trainen, om vervolgens meer mogelijkheden te krijgen tijdens het spelen.

Naast de bekende Agility-orbs en de nieuwe Renegade-orbs zijn er nu ook speciale Live Orbs beschikbaar, die je alleen kunt bemachtigen op het moment dat je met één of meer andere spelers via Xbox Live speelt. Coöperatief spelen werkt overigens ook heel erg goed, hoewel dit het spel met vlagen soms wel een heel stuk makkelijker maakt. En als laatste zijn er nog Hidden Orbs en Audio Logs te verzamelen, voor het geval je nog niet genoeg had van de grote zoektocht naar verstopte items die Crackdown 2 is.


Als je het zo bekijkt is er eigenlijk maar weinig veranderd sinds het eerste deel van Crackdown. Ook in dat deel werden spelers geprikkeld om zoveel mogelijk hun vaardigheden te maximaliseren, en vooral zoveel mogelijk van de geheime en verstopte items te vinden. Met name de Agility-orbs zijn altijd erg aanlokkelijk geplaatst, op soms toch wel lastig te bereiken plaatsen. En hoe je het ook wendt of keert: dit principe werkt enorm goed en biedt de speler uren aan zoeken, verzamelen, klimmen, klauteren en springen.

De schaal waarop dit allemaal gebeurt is ook nog eens veel groter dan in het origineel. Je dacht dat gebouwen in de eerste Crackdown hoog waren? Dan kijk je je in Crackdown 2 helemaal de ogen uit want je kan nu nog veel meer de hoogte in dan voorheen. Deze extra hoogte biedt spelers ongetwijfeld weer ongekende mogelijkheden, want net als in het origineel verwacht ik niet anders dan dat mensen weer de nodige stunt gaan proberen uit te halen om werkelijk alles uit het spel te halen.

Het is wel jammer om te merken dat je bij het verkennen van de stad nog steeds geregeld stukjes tegenkomt waarbij je even vast komt te zitten, of waar je merkt dat het springen en klauteren gewoon niet altijd even soepel functioneert. Ook het origineel werkte op sommige momenten niet heel smooth, en dat probleempje zet zich voort in dit vervolg. Je kan het Ruffian echter haast niet kwalijk nemen, gezien het formaat van de stad en de vele plekken waar je de hoogte in kunt gaan.


Hoewel de eerste beelden anders deden vermoeden, is het grafische stijltje van Crackdown 2 toch vooral heel erg gelijk gebleven vergeleken met het eerste deel. Toegegeven: het is allemaal iets grauwer en minder vrolijk gekleurd, maar de cell-shaded stijl waarvan oorspronkelijk werd gedacht dat die verdwenen was, is onverminderd aanwezig. Of dit je ligt is voornamelijk een kwestie van smaak, maar niemand zal kunnen ontkennen dat het spel er op momenten zeker fraai uitziet.

Ook qua audio zit het in Crackdown 2 wel goed. De geluiden zijn van een prima en overtuigend niveau, maar het is toch vooral de stem van het hoofdkwartier van The Agency die weer voor hilarische en droge opmerkingen zorgt. Ook in deel twee word je namelijk weer door dezelfde stem toegesproken. Deze zal je vertellen wat je moet doen wanneer je bezig bent met een missie maar schuwt zich er ook niet voor je ongevraagd van commentaar te voorzien op jouw acties in de stad.

En dan is er nog de nieuwe multiplayer modus waarin je het online tegen andere superagenten kunt opnemen. Of deze modus goed gebalanceerd is moet nog worden aangetoond, maar het is na een aantal intense speelsessies wel duidelijk geworden dat het erg leuk is om van een hoge toren af te springen, onderwijl raketten afvurend op de nietsvermoedende vijanden ver onder je. Het is wel jammer dat er eigenlijk maar weinig verschillende multiplayer modi zijn, waardoor de mogelijkheid bestaat dat het spel dan weer niet heel erg lang competitief online gespeeld zal worden.

Conclusie:

Wat kunnen we nu dus concluderen over Crackdown 2? Het is in ieder geval duidelijk dat spelers die genoten hebben van het eerste deel ongetwijfeld ook met dit meer uitgebreide en verbeterde tweede deel goed uit de voeten zullen kunnen. Het repetitieve karakter van de missies is nog steeds aanwezig, maar de stad is wel levendiger en er is gewoonweg nog meer te verzamelen dan voorheen. De coöperatieve modus werkt ook erg goed, en de competitieve multiplayer modus is lekker hectisch en chaotisch zoals je van Crackdown zou verwachten. De beperkte hoeveelheid modi is dan weer wel jammer en er had misschien iets meer diepgang in het spel mogen zitten. Toch is Crackdown 2 een waardig vervolg te noemen, waarvan ik zeker weet dat menig actiefan zich ermee zal vermaken. Want zeg nou zelf: wie wil er nou niet een superagent zijn?

Geschreven op vrijdag 9 juli 2010 om 17:15 door Mike Koopmans
Translate: