Brothers in Arms: Hells Highway is de nieuwste telg uit de Brothers in Arms-reeks. Een vervolg op de WOII-shooter waarbij tactiek en realisme een van de belangrijkste ingredienten zijn. Voeg hier een vleugje patrioistisch hoogtij bij en we zijn beland bij Hell's Highway. De game voert ons namelijk naar het Brabandse land van 1944, waar Matt Baker en zijn manschappen op het punt staan te beginnen aan Operation Market Garden.

Waar de vorige twee delen van BiA zich afspeelden in de oorlogsgebieden van Frankrijk, komen we in Hells Highway op een stuk bekender gebied. De game speelt zich af in Eindhoven en Son en Veghel, waar historische slagvelden waarheidsgetrouw worden herbeleefd. De mannen van Gearbox Software hebben zich door bergen historisch materiaal weten te worstelen en hebben, met alle middelen die de techniek van nu toelaat, een game neergezet die de speler het gevoel geeft even betrokken te zijn van de dramatiek en de heroïek van WOII.

Zodra het prolooglevel voorbij is heb je als speler vrijwel direct de leiding over een team goed opgeleide soldaten. Met de kenmerkende BiA-gameplay is het vrij eenvoudig de met machinegeweren voorziene teams orders te geven. Voor een ieder die al eens eerder een BiA-game gespeeld heeft zal de besturing een fluitje van een cent zijn. Enige nieuwe features in de gameplay heb je zo onder de knie. Uiteindelijk manouvreer je met twee of drie teams tegelijk door de levels waarbij je tactvol gebruik maakt van alles in je omgeving. Doe je dit goed? Dan is er in elk level minstens een mogelijkheid de vijand onverwachts te flanken. Auto's, muurtjes en schuurtjes, je eigen tactisch inzicht wordt duidelijk op de proef gesteld. Merken we direct een nieuwe move op; in Hells Highway is het, hoe vanzelfspreken ook, voor het eerst in de BiA-games mogelijk om over muurtjes en obstakels heen te springen!

Naast het tactisch gebruik van het speelveld is het ook van groot belang de verschillende teams op de juiste manier te gebruiken. Elk team, welke je onafhankelijk orders kunt geven, heeft zijn eigen specialiteiten. Een bazooka-team staat niet graag vlak voor de vijand en zal waarschijnlijk net zo min effect hebben als een assault-team tegen weggedoken Duitsers. Het is van belang telkens het juiste team te kiezen. Bij goede moves laat de nieuwe “action-camera” desastreuze momenten in slow-motion zien. Zo kun je in een laag tempo en in volle glorie perfect bekijken hoe je zojuist met je MG42-machinegeweer een klomp lood tussen twee Duitse ogen door hebt gejaagd, of aanschouw je hoe soldaten compleet in stukken gereten worden door de explosie van een bazooka-inslag. Een welkome nieuwe toevoeging aan de gameplay.

Over de afwisseling in de game is zeker nagedacht. Naast het feit dat elk level zich afspeelt in een andere omgeving, wat varieert van grote landerijen tot verlaten fabriekshallen, varieert je eigen rol in de game ook af en toe. Zo mogen we boven op het Phillips gebouw een sniper-geweer ter hand nemen en kunnen we zelf een aantal maal plaatsnemen achter het stuur van een tank. De game kent meerdere solo-levels, waarbij je in je eentje een weg moet banen door een vlammenzee of ziekenhuis.

De kunstmatige intelligentie in deze game is bovengemiddeld goed. Het gedrag van je Duitse tegenstanders blijft verbazen. Ze zoeken constant dekking en zoeken steun bij elkaar. Denk je juist vrijwel alle Krauts te hebben neergeknalt, dan vormen de overgebleven soldaten een nieuw team om je vervolgens opnieuw aan te vallen. In de tanklevels, welke zich vooral in de straten van Eindhoven afspelen, valt het vooral op dat Duitsers met antitankwapens zomaar achter elke hoek vandaan kunnen duiken. Mocht je dit alles nog te makkelijk vinden? Bij het uitspelen van het spel unlock je de “authentic mode”, waarbij je de game kunt spelen zonder enige hulpweergave op je scherm. Dus zelf onthouden welk team je geselecteerd hebt, navigeren aan de hand van herkenningspunten zonder kompas, en richten zonder crosshair!

Is alles dan koek en ei in deze game? Nee, er zijn wel degelijk grote missers te bekennen. Zo is de game grafisch natuurlijk al enigszins achterhaald. Hoewel enkele nieuwe grafische aspecten, zoals het 'blur-efect' voor meer diepte in de ingame filpjes, wel vooruitgang boeken t.o.v. de vorige BiA games, valt het wel duidelijk op dat de game feitelijk al veel eerder gereleased had moeten worden. Dat de game er lelijk uitziet hoor je mij echter totaal niet zeggen. Verder zijn er wat missers in de realiteit. Zo vraag ik me werkelijk af hoeveel projectielen een bazooka-team in het echt met zich mee kan zeulen en zijn de gamelevels relatief klein en overduidelijk afgebakend met muren en obstakels. Wat dat betreft is de route die je in elk level aflegt vrij vast voor je bepaald.

Over de multiplayer kunnen we kort zijn. Het komt over alsof de multiplayer van deze game op het allerlaatste moment nog even snel is toegevoegd. Het stelt vrij weinig voor en waar Hells Highway in het singleplayer avontuur nog een heerlijke eigen filmische sfeer heeft en realisme en tactiek uitstraalt, blijft daar in de multiplayer niets meer van over. Je probeert met nietszeggende soldaten de vlag van de tegenpartij te veroveren, of alle vijanden uit te schakelen. Er is geen co-op modus, dus er zijn geen teams aan te sturen. Al snel veranderd de game in een standaard shooter waar we er al zoveel van hebben. En zodra je BiA gaat vergelijken met een willekeurige andere online-shooter, maakt 'ie vrij weigig kans van slagen. Daar is deze game overduidelijk niet voor bedoeld.

Conclusie

Brothers in Arms: Hells Highway is een heerlijke game met een groot aantal zeer sterke en unieke eigenschappen. Een game met snelle maar vrij eenvoudige gameplay vol actie, tactiek, realisme en variatie. Toch vallen een aantal minpunten moeilijk te ontkennen. Grafisch loopt de game ietsje achter en compromissen tussen realiteit en gameplay leveren soms dubieuze situaties op. De multiplayer modus is zwak en voegt niets toe aan het feitelijke uitgangspunt van deze game. Desondanks is de game zeer vermakelijk. De singleplayer campaign levels zijn meesleepend en boeiend. De soms wat lange ingame-filmpjes maken dat de game af en toe wegspeelt als een film waarbij je zelf het lot beslist. Bovendien geeft deze game ons de kans een kijkje te nemen in het Nederland van WOII. Het blijft leuk om een game-personage ineens Nederlands te horen praten, al is het soms met een Frans accent. Brothers in Arms: Hells Highway zal zeker geen miskoop zijn en past thuis op de plank bij elke fan van oorlogsshooters.

Pluspunten: Zeer realistische weergave van WOII, sterke kunstmatige intelligentie, tactische gameplay vol variatie en leuke toevoeging van de action-camera.

Minpunten: Grafisch gedateerd en een teleurstellende multiplayer.