Destructieve omgevingen zijn, na het verschijnen van de eerste twee Red Faction-games, tegenwoordig wel een must. Het heeft heel lang geduurd voor Volition - tevens bekend van Saints Row - met een nieuw deel op de proppen kwam. Ondertussen zijn er veel titels verschenen die op hun eigen manier vernietingen in beeld brengen. Toch is er geen enkel spel geweest dat in de buurt van de Red Faction-games is gekomen, maar Volition doet een gooi naar hun eigen troon met Red Faction: Guerrilla. Maar of dit ook gelukt is?
Red Faction: Guerrilla (RFG) gaat vijftig jaar na de gebeurtenissen rond de Ultor Corporation verder en levert ons een leefbaar Mars. Mensen kunnen nu gewoon zonder problemen helmloos rondlopen en hun werk verrichten. Arnold Schwarzenegger zou trots zijn. Toch is niet alles peis en vree, want de redders van de eerste Red Faction-groepering, de Earth Defense Force (EDF), is ondertussen zelf gecorrumpeerd met alle gevolgen van dien.
Het gaat namelijk niet zo goed op Aarde, met een zware economische crisis als beginsel (goh herkenbaar?). Dit heeft ervoor gezorgd dat de grondstoffen van Mars veel waard zijn en de EDF is natuurlijk niet van plan deze zomaar uit handen te geven. Op veel plaatsen lopen nu gewapende EDF-soldaten rond, staan speciale controlepunten opgesteld en worden mijnwerkers met harde hand aan het werk gezet. Zij die ooit droomden van vele rijkdommen komen er al snel achter dat zij alleen met veel pijn en moeite ontgonnen grondstoffen kunnen verkopen via de EDF en daarvoor bestemde bedrijven. Aan geld kom je dus niet zo snel, maar er gloort hoop aan de horizon in de vorm van Alec Mason.
Mason komt naar Mars om samen met zijn broer te gaan werken, maar niet alles is wat het lijkt. De broer van Alec blijkt zich te hebben aangesloten bij een nieuwe Red Faction dat is ontstaan, met alle gevolgen van dien. Al vrij snel moet jij als Mason de hete kolen uit het vuur halen voor de RF, iets dat geen slecht idee is. Het eerste dat gelijk opvalt zodra je begint te spelen is de open wereld waar je mee te maken krijgt. RFG is net zo'n free-roaming game als Saints Row 1 en 2 en net zoals andere Volition-titels bekijk je nu alles in third person view.
Een complete ommezwaai dus en dit zou veel spelers voor hun zere knie kunnen stoten. Gelukkig hebben de jongens en meiden van Volition genoeg ervaring opgedaan om dit goed voor elkaar te krijgen, wat duidelijk te merken is aan de soepele gameplay. Wel moet er even een opmerking worden gemaakt gezien deze niet altijd even zuiver is. De besturing kan op momenten traag en log overkomen, erg lastig als je snel wil reageren op momenten dat je aangevallen wordt.
Wel zuiver zijn de beelden die je voorgeschoteld krijgt. Mars is weliswaar een kale en dorre vlakte - waar later meer groen bij komt kijken door het zogeheten terraformen - toch wordt deze uitstekend neergezet. Dit is alleen niet de sterkste kant van het spel. Deze eer is toebedeeld aan de nieuwe GEOMod Engine van Volition. Versie 2.0 breekt af en bouwt verder op waar de eerste ophield. Zat je bij de eerste titel nog onder de grond en kon je deze manipuleren, nu zijn het vooral gebouwen die neer worden gehaald en blijft de grond ongemoeid. Let wel, veel van deze gebouwen zijn voorzien van allerlei objecten en sommige zijn zelfs volledig ingericht. De details zijn dan ook zeer belangrijk.
Voor velen is deze nieuwe Engine een aparte keuze. De eerste game viel tenslotte op doordat je dwars door muren heen kon, al bestonden deze vaak wel uit de natuurlijke delen van Mars. Gelukkig is het door muren heen rammen niet verloren gegaan en hiervoor krijg je zelfs een nieuw wapen. De hamer. De hamer is voorzien van een pneumatisch motortje dat bij impact zijn werk doet. Met een enkele klap breek je de meest dikke muren af, dus verwacht niet dat je uren bezig bent. In je eentje kan je binnen een paar minuten een volledig gebouw afbreken met dit ding, maar als je nog sneller wil dan voorziet Volition je van deze mogelijkheid met verschillende wapens. Denk maar aan op afstand ontplofbare bommen en raketwerpers. Ook Proximity Mines behoren tot het arsenaal met allerlei destructieve gevolgen.
Helaas laat het opblazen van gebouwen de soldaten van de EDF niet ongemoeid en krijg je de nodige menigte achter je aan. Ook hiervoor hoef je niet al te bang te zijn, want om met hen af te rekenen krijg je machinegeweren, shotguns een nieuw Arc Lightning wapen en zelfs een ding dat door de mijnwerkers zelf in elkaar is gezet, de Grinder. Deze Grinder werpt zeer grote cirkelvormige messen af en geen enkele EDF soldaat is daartegen bestand. Combineer dit met de andere destructieve wapens en je kunt je lol op zullen we maar zeggen.
Ben je nou nog niet tevreden dan raden we aan plaats te nemen in één van de drie bestuurbare robots die her en der op de planeet verspreid staan. Ze variëren van klein naar groot en kunnen zeer hard uithalen. Vooral de grootste is een bakbeest waar je u tegen zegt. Hiermee kun je makkelijk door gebouwen lopen zonder ook maar een enkele aanval te hoeven uithalen. Verwacht verder nog de nodige voertuigen van zowel de bedrijven, de burgers, de Red Faction en natuurlijk de EDF.
Deze auto's zijn een noodzaak gezien de planeet Mars zeer uitgestrekt is. De zes gebieden waar je in terechtkomt zien er telkens anders uit en vooral de Badlands is gevaarlijk met de andere haatdragende groep genaamd de Marauders. Eos, het laatste gebied is de thuisbasis van de EDF en daar werk je dan ook naartoe. Elk gebied heeft zijn eigen missies en side-quests in de vorm van kleine guerrilla acties, zoals een aantal voertuigen opblazen met een tank of een bepaald gebouw opblazen met de hulp van Red Faction-leden. Tevens kun je op zoek gaan naar Black Ore om meer salvage (het betaalmiddel) te krijgen, wat je weer kunt gebruiken om je wapenarsenaal uit te breiden en te verbeteren.
Het verhaal wordt door speciale missies voortgezet, maar deze zijn alleen bereikbaar als de EDF steeds minder grip op de regio heeft. Daarnaast speelt moraal ook een belangrijke rol, want hoe hoger het moraal, hoe meer mijnwerkers je helpen als je in de penarie zit. Toch is het verhaal niet helemaal top. Het barst wederom van de cliché's en sommige plotwendingen zie je van ver aankomen. Het is vermakelijk, maar je merkt dat het draait om de destructie.
Naast de uitgebreide singleplayer campagne zit er ook een multiplayer in ,waar ook veel plezier te beleven valt. Apart is, dat je eerst mee moet doen met een Anarchy of Team Anarchy wedstrijd voordat je toegang krijgt tot de andere aanwezige modi. Je doet tenslotte ervaring op met het verslaan van de vijand waardoor je nieuwe wapens krijgt, nieuwe aanpassingsmogelijkheden voor je personage en speelstijl en eerdergenoemde modi. Dit houdt je wel even zoet als je geen zin hebt in de vrij pittige campagne-modus.
Conclusie:
Red Faction is een uitgebreid spel geworden dat vooral indruk maakt door de GEOMod 2.0 Engine. Vernietiging is nog nooit zo goed in beeld gebracht in een spel en daarvoor hulde aan de ontwikkelaars. Alles stort geloofwaardig in en het is dan ook oppassen dat je zelf niet onder een metershoge schoorsteen terecht komt. Je kent ze wel, die filmpjes waarin iemand een boom omhakt en er vervolgens zelf bijna onder terecht komt. Datzelfde gevoel heb je als je eenmaal lekker in het spel zit en het zit niet mee. Vooral met meerdere spelers leidt deze destructie soms tot een gelukzalig gevoel van voldoening als je een gebouw op iemand laat storten. Doe ons maar meer van deze games.
5 juni 2009
Toevoegen aan je collectie Toevoegen aan je wenslijst
2 members hebben dit spel 0 members willen dit spel
