Ik ben altijd een fan geweest van de Suddenstrike-serie, en wel om één reden, gameplay. Ook al is de game geen grafisch hoogstandje, de gameplay is altijd goed geweest. Wat Suddenstrike zo goed maakte, is dat het een van de eerste RTS-games was die zonder resources werkte. Ondanks dat je in de game geen grondstoffen hoeft te innen, beschikte je toch over honderden eenheden. Neem daarbij de hele sterke tweede wereldoorlog gameplay en je hebt een succes formule. Een aantal jaren zijn nu voorbij gegaan en eindelijk komt daar de opvolger.

Suddenstrike heeft vijf campagnes, waarvan drie in Europa plaats vinden en twee in de Pacific. Het eerste wat opvalt is dat de velden waar in je speelt erg uitgestrekt zijn en dat de moeilijkheidsgraad aardig omhoog is geschroefd. Neem daarbij dat je beschikt over honderden eenheden en dat de tegenpartij ook over velen eenheden beschikt en je weet dat je verzekerd bent van vele uren plezier. Het leuke van de game is dat alle eenheden van de vorige versies weer terug zijn. De Sherman tank, de krachtpatser van een Tiger tank of de bloody 88. Er zijn ook een aantal nieuwe onbekende eenheden bijgekomen. Eenheden die althans bij het grote publiek niet echt bekend zijn. Geen nood, het zijn wel eenheden die in het echt bestaan hebben, dus die ook daadwerkelijk in actie zijn gekomen. Neem nou als voorbeeld het duitse spoorweg kanon die je in de missies tegenkomt. Dat is een bakbeest die voor grote veranderingen kan zorgen op het slagveld. Het kanon schiet niet alleen ver maar deelt ook nog eens een aardige klap uit.

Een van de grote krachten van Suddenstrike is dat men zo realistisch mogelijk probeert te blijven. Dit heeft als gevolgd dat de artillerie ook daadwerkelijk ver kan schieten in-game. Nu denk je dat het makkelijk is om met je artillerie alles tot puin schieten en daarna met tanks en infanterie de boel op te ruimen, maar dat is niet het geval. De tegenstander heeft natuurlijk ook artillerie en staat beslist niet stil. Bij de vorige Suddenstrike had je nog tijd om de boel te verkennen en alles netjes in stelling te brengen, maar dat is nu anders. De actie begint vrijwel direct en dat maakt de gameplay veel uitdagender. De belangrijkste reden hiervoor is dat het best lastig is om tussen honderden eenheden de juiste eenheden te zoeken die naar het front moeten. De chaos die dan ontstaat als je het overzicht verliest is dan echt een geweldige ervaring. Het is dus van belang dat je belangrijke eenheden, zoals de supply truck, veilig achter je linie houdt. Houd daarbij rekening met line of sight. Line of sight is namelijk een van de andere belangrijke krachten van Suddenstrike. Een tank die achter gebouwen staat zie je niet en kan dus ook niet beschoten worden. Ga dus ook niet onnodig blind naar voren met je eenheden, want anders raak je die snel kwijt en dat is zeker niet prettig als het gaat om ervaren eenheden. Hoe meer je eenheden vechten hoe meer ervaring ze op doen, hoe beter ze vechten. Kortom de combinatie van grote velden, veel realisme, en goede actie zorgen voor een uitdagende campagnes.

Grafisch ziet de game er goed uit met een goed oog voor detail bij de eenheden.Het is alleen jammer dat het inzoomen niet optimaal is, maar echt storend is het niet. Het geluid is weer van ouds lekker realistisch met Japanners en Russen die in eigen taal praten. Wat daarbij erg  prettig is, is dat het muziek niet overdreven aanwezig is. De multiplayer-modus mag er wezen en is prettig om te spelen. Je kunt rekenen op lekker veel plezier als je in gevecht bent tegen anderen.
Buiten alle positieve geluiden die je hoort in de recensie zijn er ook een aantal nadelen. Iemand die Suddenstrike nog nooit gespeeld heeft kan zich namelijk stuk bijten op de moeilijkheidsgraad van de game. Dat is op zich wel jammer, want daarmee schrik je mensen af om de game te kopen. Een ander nadeel is dat de pathfinding van de eenheden ronduit teleurstellend is en erg storend. Je bent genoodzaakt je eenheden goed te volgen anders kiezen zij een pad waarbij zij zichzelf om zeep helpen.

Gamerslandconlusie

Sudden Strike 3: Arms for Victory is een goed verzorgde game met oog voor detail en realisme, en zeer uitgestrekte maps. Buiten de moeilijkheidsgraad en de soms wat vervelende manier van pathfinding is het een zeer geslaagde RTS en zeer de moeite waard.

Pluspunten: Grote velden, lekker realistisch
Minpunten: moeilijkheidsgraad kan voor sommigen een probleem zijn, slechte pathfinding